Ἵνα δὲ συνέβη ἡ μάχη καὶ ἔνθεν ὀρμηθείς

Και εκεί όπου συνέβη η μάχη και στο σημείο από το οποίο αφού ξεκίνησε

ἐπέρασεν τὸν Ὑδάσπην ποταμὸν, Ἀλέξανδρος ἔκτισεν πόλεις.

πέρασε τον Υδάσπη ποταμό, ο Αλέξανδρος έχτισε πόλεις.

Καὶ τὴν μὲν ὠνόμασε Νίκαιαν ἐπώνυμον τῆς νίκης τῆς κατ’ Ἰνδῶν,

Και στην μεν (πρώτη) έδωσε το όνομα Νίκαια,

που ονομάστηκε έτσι από τη νίκη του κατά των Ινδών,

τὴν δὲ Βουκεφάλαν ἐς τὴν μνήμην τοῦ ἵππου τοῦ Βουκεφάλα,

και την άλλη την ονόμασε Βουκεφάλα, στη μνήμη του αλόγου (του), του Βουκεφάλα,

ὃς ἀπέθανεν αὐτοῦ γενόμενος καματηρὸς

ὑπὸ καύματός τε καὶ ἡλικίας,

ο οποίος πέθανε σ’ αυτό το σημείο καταβεβλημένος

από τον καύσωνα και από τα γηρατειά,

πρόσθεν δὲ ξυγκαμών πολλὰ τε καὶ συγκινδυνεύσας Ἀλεξάνδρῳ,

και προηγουμένως αφού κόπιασε πολύ μαζί

και αφού πέρασε πολλούς κινδύνους μαζί με τον Αλέξανδρο,

ἀναβαινόμενός τε πρὸς μόνου Ἀλεξάνδρου,

και ο οποίος ιππευόταν μόνον από τον Αλέξανδρο,

καὶ μέγας μεγέθει

ὅτι ἀπηξίου πάντας τοὺς ἄλλους ἀμβάτας,

καὶ γενναῖος τῷ θυμῷ.

και μεγάλος στο μέγεθος επειδή απαξίωνε  όλους τους άλλους αναβάτες (δηλ. τους απέρριπτε ως ανάξιους),

και γενναίος στη ψυχή.

Οἱ δὲ ἦν σημεῖον κεφαλὴ βοὸς

ἐγκεχαραγμένη,

Και σε αυτόν υπήρχε ένα σημάδι μια κεφαλή βοδιού

χαραγμένη πάνω του,

ἐφ’ ὅτῳ καὶ λέγουσιν ὅτι ἔφερεν τοῦτο τὸ ὄνομα∙

για τον οποίο λόγο και λένε ότι είχε αυτό το όνομα.

οἱ δὲ λέγουσιν ὅτι αὐτός ὢν μέλας,

Και άλλοι λένε ότι ο ίδιος ενώ ήταν μαύρος,

εἶχεν λευκὸν σῆμα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς,

είχε άσπρο σημάδι πάνω στο κεφάλι του,

εἰκασμένον μάλιστα ἐς κεφαλὴν βοὸς.

που έμοιαζε πάρα πολύ με κεφάλι βοδιού.

Οὗτος ὁ ἵππος ἐγένετο ἀφανὴς Ἀλεξάνδρῳ

Αυτό το άλογο εξαφανίστηκε για τον Αλέξανδρο  (δηλαδή κλάπηκε)

ἐν τῇ χώρᾳ Οὐξίων, καὶ Ἀλέξανδρος προεκήρυξεν ἀνὰ τὴν χώραν ἀποκτενεῖν πάντας Οὐξίους,

στην χώρα των Ουξίων και ο Αλέξανδρος διακήρυξε δημόσια ότι σε όλη τη χώρα θα σκοτώσει όλους τους Ουξίους,

εἰ μὴ ἀπάξουσιν τὸν ἵππον αὐτῷ.

αν δεν φέρουν πίσω το άλογο σε αυτόν.

Τοσήδε γὰρ σπουδὴ ἦν Ἀλεξάνδρῳ ἀμφ’ αὐτὸν.

Γιατί τόσο μεγάλο ενδιαφέρον υπήρχε στον Αλέξανδρο για αυτόν. (Δηλ. Ο Αλέξανδρος νοιάζονταν γι’ αυτόν τόσο πολύ).