ΣΩΣΤΡΑΤΟΣ:

Ὁπόσα ἔπραττον ἐν τῷ βίῳ,

πότερα ἔπραττον ἑκών

ἤ ἐπεκέκλωστό μοι ὑπό τῆς Μοίρας;

Όσα έκανα στη ζωή (μου),

τι από τα δυο, (τα) έκανα με τη θέλησή μου,

ή είχαν οριστεί (έτσι) για μένα από την Μοίρα;

ΜΙΝΩΣ:

Ὑπό τῆς Μοίρας δηλαδή.

Από την Μοίρα, φυσικά.

ΣΩΣΤΡΑΤΟΣ:

Οὐκοῦν καί ἅπαντες οἱ δοκοῦντες χρηστοί καί πονηροί ἐδρῶμεν ταῦτα ὑπηρετοῦντες ἐκείνῃ;

Λοιπόν, και όλοι όσοι φαινόμαστε ενάρετοι και κακοί

(τα) κάναμε αυτά υπακούοντας σε εκείνη;

ΜΙΝΩΣ:

Ναί, τῇ Κλωθοῖ,

ἥ ἐπέταξε ἑκάστῳ τά πρακτέα γεννηθέντι.

Ναι, (και συγκεκριμένα) στην Κλωθώ,

η οποία όρισε για τον καθένα αυτά που έπρεπε να κάνει, όταν (ο καθένας) γεννήθηκε.

ΣΩΣΤΡΑΤΟΣ:

Εἰ τοίνυν τις φονεύσαι τινά ἀναγκασθείς ὑπ’ ἄλλου οὐ δυνάμενος ἀντιλέγειν,

Αν, λοιπόν, κάποιος σκότωνε κάποιον, αφού αναγκάσθηκε από έναν άλλο, επειδή δεν μπορούσε να διαφωνήσει

οἷον δήμιος ἤ δορυφόρος,

όπως παραδείγματος χάριν ο δήμιος ή ο σωματοφύλακας,

ὁ μέν πεισθείς δικαστῇ,

ὁ δέ τυράννῳ,

τίνα αἰτιάσῃ τοῦ φόνου;

ο μεν πρώτος υπακούοντας σε δικαστή

και ο άλλος (υπακούοντας) σε ηγεμόνα,

ποιον θα κατηγορήσεις για τον φόνο;

ΜΙΝΩΣ:

Δῆλον ὡς τόν δικαστήν ἤ τόν τύραννον,

ἐπεί οὐδέ τό ξίφος αὐτό·

Φανερά, τον δικαστή ή τον ηγεμόνα,

επειδή (δεν θα κατηγορήσω) ούτε το ξίφος το ίδιο.

τοῦτο γάρ ὄν ὄργανον

ὑπηρετεῖ πρός τόν θυμόν τῷ παρασχόντι πρώτῳ τήν αἰτίαν.

Γιατί αυτό, καθώς είναι όργανο,

εκτελεί την θέληση του πρωταίτιου.