Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον τούς κοινωνοῦντας ἀλλήλοις ἐν τοσούτοις

Πώς, λοιπόν, δεν είναι παράλογο αυτοί που συμμετέχουν (μοιράζονται) από κοινού με τους άλλους

σε τόσα πολλά,

εἶναι οὕτως πλεονέκτας ἐν τοῖς χρήμασιν,

να είναι τόσο πλεονέκτες στα χρήματα,

καὶ μὴ διατηρεῖν τὴν αὐτὴν ἰσονομίαν;

και /ώστε να μη διατηρούν την ίδια ισονομία;

Ὁ γὰρ θάνατος ἀπάγει μὲν τῆς ἀπολαύσεως,

Γιατί ο θάνατος (μας) απομακρύνει από την απόλαυση

ἄγει δὲ πρὸς τάς εὐθύνας.

και (μας) οδηγεί στις ευθύνες  / στην τιμωρία.

Ἵνα μὴ γένηται οὖν τοῦτο,

Για να μη γίνει λοιπόν αυτό,

χρησώμεθα τῇ ἐλεημοσύνῃ πολλῇ.

ας εφαρμόσουμε την ελεημοσύνη σε μεγάλο βαθμό.

Αὕτη γὰρ ἐστιν ἡ βασίλισσα τῶν ἀρετῶν,

Γιατί αυτή είναι η βασίλισσα των αρετών,

ἥ καὶ ἐξαιρήσεται ἡμᾶς τῆς τιμωρίας.

η οποία και θα απαλλάξει εμάς από την τιμωρία.

Ποιήσωμεν δὴ τὰ περιττὰ χρήσιμα,

Ας κάνουμε, λοιπόν, τα περιττά χρήσιμα,

προέμενοι τὸν πολὺν  πλοῦτον,

αφού παραμερίσουμε τον πολύ πλούτο,

καὶ ὁ Θεὸς μεταδώσει ἡμῖν συγγνώμης

ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως,

και ο Θεός θα δώσει σε μας συγνώμη / θα μας συγχωρήσει την ημέρα της κρίσεως,

κἄν ὦμεν πεπλημμεληκότες μυρία.

(ακόμη) κι αν έχουμε διαπράξει μυριάδες παραπτώματα.